Czy miłość wystarczy? Historia Mai i jej nowych rodziców
Opowieść o Mai jest niestety dość powszechna. Państwo Wiśniewscy, pełni miłości i dobrych chęci, postanowili dać dom i serce 5-letniej Mai. Po długim procesie adopcyjnym, wreszcie mogli przyjąć dziewczynkę pod swój dach. Od pierwszego dnia zasypywali ją prezentami, nowymi ubraniami i zapewnieniami o miłości. Chcieli, żeby poczuła się jak prawdziwa księżniczka. Niestety, Maja była wycofana, płaczliwa i nie reagowała na ich starania. Mimo obietnic poprawy ze strony dziewczynki, sytuacja nie zmieniała się. Mijają tygodnie, a więź między nimi nie powstaje. Rodzice zaczynają się martwić, pojawia się frustracja. Czy znacie to uczucie bezradności, gdy mimo starań coś po prostu nie wychodzi? To tak, jakby próbować otworzyć zamek niewłaściwym kluczem, prawda? Czujesz, że dajesz z siebie wszystko, a efekt jest odwrotny do zamierzonego.
Gdzie popełniono błąd? Rozkładamy problem na czynniki
No dobrze, ale co tak naprawdę poszło nie tak? Dlaczego tak bardzo pragnęli dać Mai szczęście, a ona nie potrafiła tego przyjąć? Spróbujmy rozłożyć ten problem na czynniki pierwsze, bez oceniania, tylko z czystą ciekawością i chęcią zrozumienia.
- Nadmiar bodźców: Pamiętacie, jak same czułyście się przytłoczone, gdy po porodzie odwiedzały Was tłumy gości? Dla dziecka, które przeszło przez proces adopcji dziecka, nagła zmiana otoczenia i natłok nowych wrażeń mogą być po prostu paraliżujące. Zbyt duża ilość prezentów i atrakcji może być odbierana jako presja, a nie wyraz miłości. Dziecko potrzebuje przede wszystkim poczucia bezpieczeństwa i przewidywalności.
- Brak zrozumienia przeszłości: Często zdarza się, że w naszej gorliwości, by dać dziecku „nowe, lepsze życie”, nie poświęcamy wystarczająco dużo uwagi jego przeszłości. Ignorowanie lub pomniejszanie doświadczeń dziecka z przeszłości (np. pobytu w rodzinie zastępczej) może budzić w nim poczucie niezrozumienia i osamotnienia. Pamiętajmy, że ta przeszłość, choć trudna, jest częścią jego tożsamości.
- Nierealistyczne oczekiwania: Oczekiwanie natychmiastowej miłości i wdzięczności jest często nierealne. My, kobiety, dobrze wiemy, że miłość potrzebuje czasu, by zakwitnąć. Podobnie jest w relacji z adoptowanym dzieckiem. Budowanie więzi to proces, który wymaga czasu i cierpliwości.
- Skupienie na „dawaniu” zamiast na „byciu”: Czasem w naszej chęci zapewnienia dziecku wszystkiego, co najlepsze, zapominamy o tym, co tak naprawdę jest najważniejsze – o naszej obecności, uważności i autentycznym zainteresowaniu. Dziecko bardziej potrzebuje obecności, bliskości i autentycznego zainteresowania niż drogich zabawek.
Jak uniknąć pułapek i zbudować silną więź? Strategie dla przyszłych i obecnych rodziców adopcyjnych
No dobrze, ale co zrobić, żeby historia Mai miała szczęśliwe zakończenie? Jak sprawić, żeby te fundamenty pod rodzicielstwo adopcyjne były silne i trwałe? Podzielę się z Wami kilkoma strategiami, które, mam nadzieję, okażą się pomocne. Traktujcie to jako rozmowę z zaufaną koleżanką przy kawie, ok?
- ⌛ Daj czas: To sedno w procesie adopcji dziecka. Budowanie relacji wymaga cierpliwości. Nie oczekuj natychmiastowych rezultatów. Miej na uwadze, że dziecko potrzebuje czasu, aby zaufać i poczuć się bezpiecznie. To trochę jak z ciastem – nie wyjmiesz go z piekarnika po 5 minutach, prawda?
- 🏠 Stwórz bezpieczne środowisko: Zapewnij dziecku przewidywalność, rutynę i poczucie bezpieczeństwa. Stałe pory posiłków, rytuały przed snem, jasno określone zasady – to wszystko daje dziecku poczucie kontroli nad sytuacją. Staraj się unikać gwałtownych zmian i stresujących sytuacji.
- 👂 Słuchaj uważnie: Daj dziecku przestrzeń do wyrażania swoich uczuć i obaw. Słuchaj uważnie, co ma do powiedzenia, nawet jeśli to trudne. Nie przerywaj, nie oceniaj, po prostu bądź obecna. Czasem wystarczy sama obecność, żeby dziecko poczuło się wysłuchane i zrozumiane.
- 👨👩👧👦 Bądź obecna: Spędzaj czas z dzieckiem, angażuj się w jego zabawy i zainteresowania. Pokaż mu, że jesteś tam dla niego, bez względu na wszystko. Wspólne czytanie książek, spacery, gotowanie – to wszystko buduje bliskość i poczucie przynależności.
- ❤️ Akceptuj emocje: Nie tłumacz, nie bagatelizuj, nie karć za trudne emocje. Pozwól dziecku na smutek, złość, lęk. Bądź obok i wspieraj je w radzeniu sobie z nimi. Pamiętaj, że każda emocja jest ważna i ma swoje miejsce.
- 🆘 Szukaj pomocy: Jeśli czujesz, że potrzebujesz wsparcia, nie wahaj się szukać pomocy u specjalistów (psychologów, terapeutów rodzinnych). Wiele rodzin adopcyjnych korzysta z pomocy specjalistów i to nie jest powód do wstydu.
- 🫂 Pielęgnuj bliskość fizyczną: Przytulaj, całuj, głaszcz dziecko. Bliskość fizyczna jest bardzo ważna dla budowania więzi z dzieckiem i poczucia bezpieczeństwa. Oczywiście, rób to w sposób, który jest komfortowy dla dziecka.
- 📚 Ucz się o adopcji: Zrozumienie specyfiki adopcji dziecka, wyzwań, z jakimi mierzą się adoptowane dzieci, pomoże Ci lepiej zrozumieć potrzeby Twojego dziecka. Czytaj książki, artykuły, uczestnicz w warsztatach dla rodziców adopcyjnych.
- ✨ Bądź autentyczna: Dzieci wyczuwają nieszczerość. Bądź sobą, nie udawaj kogoś, kim nie jesteś. Pokaż dziecku swoje prawdziwe oblicze, ze wszystkimi wadami i zaletami. To buduje zaufanie.
Co na to nauka? Spojrzenie ekspertów na budowanie więzi adopcyjnych
To co, spójrzmy teraz, co na ten temat mają do powiedzenia naukowcy? Bo przecież, jak wiemy, teoria teorią, ale praktyka musi mieć solidne podstawy, prawda?
Budowanie więzi adopcyjnych to proces, który wspierają również badania naukowe. Badanie PSU z 2023 roku sugeruje, że temperament dziecka i jego genetyczne predyspozycje mają wpływ na proces budowania relacji z rodzicami adopcyjnymi. Wyniki tego badania, opartego na analizie danych od 561 rodzin adopcyjnych, podkreślają znaczenie uwzględniania indywidualnych cech dziecka w procesie adaptacji i budowania więzi. Ważne jest zatem elastyczne podejście i dostosowywanie strategii wychowawczych do konkretnych potrzeb i temperamentu dziecka. To trochę tak, jak z dopasowaniem sukienki – nie każda pasuje na każdą figurę, prawda?
Z kolei przegląd Mayo Clinic Press z 2022 roku, zatytułowany „Adoption: Bonding with your child or baby”, podkreśla znaczenie wczesnego kontaktu fizycznego i emocjonalnego z dzieckiem. Badanie Mayo Clinic Press wskazuje na korzyści płynące z kangurowania, noszenia dziecka w chuście oraz częstego przytulania, co pomaga w budowaniu poczucia bezpieczeństwa i bliskości. Miejcie na uwadze, kochane, że ciepło Waszego ciała i bliskość są jak balsam dla duszy dziecka, szczególnie tego, które przeszło trudne doświadczenia.
Miejcie na uwadze, dziewczyny, że w budowaniu więzi z dzieckiem! Adopcja to piękna, ale i wymagająca droga. Otoczcie się wsparciem, słuchajcie swoich dzieci i ufajcie swojej intuicji. I pamiętajcie, że nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku. Wy już ten krok zrobiłyście.
Dbamy o to, by nasze treści były wiarygodne i oparte na naukowych faktach. Oto materiały, które były podstawą do stworzenia artykułu:
- „Adoption: Bonding with your child or baby” – Mayo Clinic Press (2022).
- „Nature affects nurture in adoptive child-parent relationships researchers find” – PSU (2023).
Głęboko cenimy rzetelność naszych informacji, dlatego pod tym adresem możesz dowiedzieć się więcej o naszej polityce publikacji
Oświadczenie: Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje profesjonalnej konsultacji. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, warto skonsultować się z psychologiem lub terapeutą rodzinnym.
