Mąż mnie zgwałcił? Przeczytaj, co robić i jak szukać pomocy

Mąż mnie zgwałcił? Przeczytaj, co robić i jak szukać pomocy

Mąż mnie zgwałcił – co robić, jak rozmawiać? Poradnik dla matek

To zdanie ma być jak ciepły uścisk, bo wiem, że czytasz to z ciężkim sercem. Jeśli tu jesteś, prawdopodobnie zadajesz sobie trudne pytania. Zastanawiasz się, co się stało, czy to w ogóle możliwe, czy masz prawo czuć to, co czujesz. Chcę, żebyś wiedziała: masz prawo czuć wszystko. I masz prawo szukać pomocy. Wiedz, że w tym doświadczeniu nie jesteś odosobniona. To, co Cię trapi, dotyka wiele kobiet, choć cisza wokół gwałtu w małżeństwie sprawia, że trudno o tym usłyszeć.

Cisza, która rani – dlaczego o tym nie mówimy?

Wyobraź sobie, że jesteś jak mała sarenka w lesie, która wpadła w sidła. Boisz się krzyczeć, żeby nie zwabić drapieżnika, ale jednocześnie rozpaczliwie potrzebujesz pomocy. Tak właśnie czują się kobiety, które doświadczyły gwałtu w małżeństwie. Ta cisza ma wiele przyczyn. To przede wszystkim głęboko zakorzenione tabu i stygmatyzacja, które sprawiają, że mówienie o tak intymnym i bolesnym doświadczeniu wydaje się niemożliwe. Do tego dochodzi presja społeczna i rodzinna, podszyta przekonaniem: „przecież to twój mąż”. Często słyszy się, że „w małżeństwie nie ma gwałtu”, co tylko potęguje poczucie winy i wstydu. Kobiety boją się odrzucenia, braku wsparcia, a nawet obwiniania. W głowie kołacze się pytanie: „Może to moja wina? Może powinnam była zrobić coś inaczej?”. Do tego dochodzi strach przed konsekwencjami zgłoszenia przestępstwa – co z dziećmi, domem, finansami? Te obawy, niczym ciężki kamień, przygniatają i zamykają usta. Ale pamiętaj, masz prawo do głosu. Twoje doświadczenie jest ważne, a przełamanie ciszy to pierwszy krok do odzyskania kontroli nad swoim życiem.

Mity, które karmią przemoc – czas je obalić!

Mity na temat gwałtu w małżeństwie są jak chwasty, które zatruwają umysły i utrudniają walkę o sprawiedliwość. Czas je wyrwać z korzeniami i zasadzić w ich miejsce prawdę.

  • Mit: „Jeśli mąż, to nie gwałt.”

    To chyba najbardziej szkodliwy i rozpowszechniony mit. Słyszałam to nie raz: „Przecież to jego żona, ma do tego prawo”. Nic bardziej mylnego! Definicja gwałtu w świetle prawa jest jasna: to każda forma współżycia seksualnego bez dobrowolnej i świadomej zgody drugiej osoby. Małżeństwo nie daje mężowi żadnego prawa do naruszania nietykalności cielesnej żony. Fakt: Gwałt w małżeństwie jest przestępstwem, tak samo jak gwałt popełniony przez osobę obcą. Nie ma tu żadnej różnicy.

  • Mit: „Ona na to zasłużyła.”

    To obwinianie ofiary jest niedopuszczalne. Nikt, niezależnie od ubioru, zachowania czy przeszłości, nie zasługuje na przemoc seksualną. To tak, jakby powiedzieć, że sarna zasłużyła na to, że wpadła w sidła, bo spacerowała po lesie. Fakt: Odpowiedzialność za gwałt zawsze leży po stronie sprawcy. To on podjął decyzję o użyciu przemocy.

  • Mit: „Przecież to jego żona, ma obowiązek.”

    Seks bez zgody to nie obowiązek, to przestępstwo. W małżeństwie obowiązuje szacunek, wzajemna troska i dobrowolna zgoda na każdą formę współżycia. Fakt: Kobieta ma prawo odmówić współżycia w każdym momencie. To jej ciało, jej decyzja.

  • Mit: „On tego nie chciał, to był tylko 'wybryk’.”

    Przemoc seksualna nigdy nie jest przypadkowa. To świadome działanie, mające na celu upokorzenie i kontrolę. Bagatelizowanie czynu sprawcy jest formą usprawiedliwienia i pozwala mu uniknąć odpowiedzialności. Fakt: Gwałt to świadoma decyzja sprawcy o użyciu przemocy.

Badania, takie jak te publikowane w PubMed, potwierdzają, że gwałt w małżeństwie ma poważny wpływ na zdrowie psychiczne kobiet. Powoduje stany lękowe, depresję, zespół stresu pourazowego (PTSD) i inne zaburzenia. Dlatego tak ważne jest, aby nie bagatelizować tego problemu i szukać pomocy.

Uznaj to za przemoc, nazwij to gwałtem – pierwszy krok do odzyskania kontroli

Uznanie tego, co się stało, za przemoc i nazwanie tego gwałtem to pierwszy, ale niezwykle ważny krok do odzyskania kontroli nad swoim życiem. To jak zdjęcie klapki z oczu i zobaczenie prawdy. To uświadomienie sobie, że to, co Cię spotkało, było przestępstwem, a nie „problemem w małżeństwie”. Następnie pojawia się przepracowanie poczucia winy i wstydu. Zrozumienie, że nie jesteś winna. Nie zrobiłaś nic, żeby sprowokować tę sytuację. Masz prawo czuć to, co czujesz – smutek, złość, lęk, bezradność. To wszystko jest naturalne i potrzebne w procesie zdrowienia. Pamiętaj, że możesz szukać wsparcia. Statystyki dotyczące przemocy domowej i gwałtu są zatrważające, ale to nie oznacza, że musisz cierpieć w samotności. Twoje doświadczenie jest realne, a Twoje emocje są ważne. Pozwól sobie na nie.

Co robić, gdy mąż Cię zgwałcił? Konkretne kroki

Gdy mąż Cię zgwałcił, świat staje na głowie. Nie wiesz, co robić, czujesz się zagubiona i przerażona. Oto kilka konkretnych kroków, które możesz podjąć:

  • Bezpieczeństwo: Zadbaj o swoje bezpieczeństwo. Jeśli to możliwe, oddal się od sprawcy. Znajdź bezpieczne miejsce, gdzie będziesz mogła odpocząć i przemyśleć sytuację. Może to być dom przyjaciółki, rodziny lub ośrodek interwencji kryzysowej.
  • Zdrowie: Zgłoś się do lekarza. Lekarz przeprowadzi obdukcję, która może być ważnym dowodem w sprawie. Wykona także badania w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową i, jeśli to konieczne, przepisze tabletkę „po”.
  • Prawo: Zgłoś przestępstwo na policji lub w prokuraturze. Masz prawo do ochrony i sprawiedliwości. Zgłoszenie to pierwszy krok do pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności.
  • Wsparcie: Poszukaj wsparcia psychologicznego. Terapia, grupy wsparcia, telefon zaufania – to wszystko może pomóc Ci poradzić sobie z traumą.
  • Dokumentacja: Zbierz dowody. Zrób zdjęcia obrażeń, zachowaj wiadomości tekstowe, e-maile. Jeśli są świadkowie, poproś ich o zeznania.

Jak rozmawiać? Kiedy, z kim i jak to robić?

Rozmowa o tym, co Cię spotkało, może być trudna, ale jest ważnym elementem procesu zdrowienia. Kluczowe pytania to: z kim, kiedy i jak o tym mówić?

  • Z kim: Wybierz zaufaną osobę. Przyjaciółkę, siostrę, mamę, terapeutę. Kogoś, komu ufasz i wiesz, że Cię wysłucha bez oceniania.
  • Kiedy: Kiedy poczujesz się gotowa. Nie spiesz się. Daj sobie czas na przetrawienie emocji. Nie musisz mówić o wszystkim od razu.
  • Jak: Mów w swoim tempie. Używaj słów, które są dla Ciebie komfortowe. Nie musisz opowiadać o szczegółach, jeśli nie chcesz. Najważniejsze, żebyś wyraziła to, co czujesz.

Pamiętaj, masz prawo do prywatności i decydowania, komu powiesz o tym, co się stało. Nie musisz tłumaczyć się nikomu, jeśli nie czujesz się na to gotowa.

Dzieci w tej układance – jak chronić ich przed skutkami przemocy?

Jeśli masz dzieci, sytuacja staje się jeszcze bardziej skomplikowana. Musisz nie tylko zadbać o siebie, ale także o ich bezpieczeństwo i dobrostan. Obserwuj uważnie zachowanie dzieci. Czy zauważasz zmiany w nastroju, problemy ze snem, jedzeniem? Chroń je przed byciem świadkiem przemocy. Oddziel je od sprawcy. Zapewnij im poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji. Staraj się utrzymać rutynę dnia codziennego. Jeśli to konieczne, poszukaj profesjonalnej pomocy dla dzieci. Terapia, interwencja kryzysowa – to może pomóc im poradzić sobie z traumą. Zastanawiasz się, jakie sekrety rodzinne mogą wpływać na Twoje dziecko? Upraszczając, nie kłamiąc, ale chroniąc je przed szczegółami. Powiedz im, że tata zachowywał się źle i że teraz będziecie mieszkać oddzielnie. Zapewnij je, że to nie ich wina i że zawsze będziesz je kochać.

Pomoc jest bliżej, niż myślisz – gdzie szukać wsparcia?

Nie musisz przechodzić przez to sama. Istnieje wiele organizacji i osób, które oferują wsparcie ofiarom przemocy domowej i gwałtu:

  • Organizacje pozarządowe oferujące pomoc ofiarom przemocy, takie jak Niebieska Linia
  • Telefony zaufania i linie interwencyjne (np. 116 123 – telefon dla osób w kryzysie emocjonalnym)
  • Ośrodki interwencji kryzysowej
  • Psycholodzy i terapeuci specjalizujący się w pracy z ofiarami przemocy seksualnej
  • Prawnicy oferujący bezpłatną pomoc prawną

Nieocenione jest także wsparcie społeczności: bliscy, znajomi, grupy wsparcia online. Znajdź osoby, które Cię rozumieją i wspierają. Nie wstydź się prosić o pomoc.

Odzyskanie siebie – droga do uzdrowienia

Proces odzyskiwania siebie po gwałcie w małżeństwie jest długi i trudny, ale możliwy. To droga do uzdrowienia, odbudowy poczucia własnej wartości i odzyskania kontroli nad własnym życiem. Terapia indywidualna i grupowa pomaga przepracować traumę, uporać się z emocjami i nauczyć się radzić sobie z trudnymi wspomnieniami. Dbanie o swoje potrzeby – fizyczne, emocjonalne, duchowe – jest kluczowe. Znajdź czas na relaks, aktywność fizyczną, hobby. Ustalaj granice – chroń się przed dalszą przemocą. Odbuduj poczucie bezpieczeństwa i kontroli nad własnym życiem. Znajdź siłę w sobie – odkrywaj swoje zasoby i możliwości. Pamiętaj, że jesteś silna i wartościowa. Zasługujesz na szczęście i spokój. Badania, jak te publikowane w PMC, podkreślają, że kluczowym elementem powrotu do zdrowia jest posiadanie dostępu do odpowiedniego wsparcia i zasobów. Sprawdź, jak przestać dusić emocje w rodzinie i zadbaj o zdrową komunikację.

Apel do działania – nie bądź obojętna!

Przemoc w małżeństwie to problem, który dotyczy nas wszystkich. Nie możemy być obojętni. Musimy działać:

  • Zgłaszaj przestępstwa – chroń siebie i innych.
  • Edukuj społeczeństwo – mów o gwałcie w małżeństwie.
  • Wspieraj ofiary – słuchaj, nie oceniaj, wierz.
  • Zmieniaj prawo – walcz o sprawiedliwość.

Badanie PMC o strategiach stosowanych w gwałcie małżeńskim pokazuje, jak ważne jest uświadamianie społeczeństwa. Wiedza na temat taktyk sprawców może pomóc w rozpoznawaniu i zapobieganiu przemocy.

Słów kilka dla jasności – słowniczek pojęć

  • Gwałt w małżeństwie – definicja prawna: wymuszone współżycie seksualne wbrew woli jednego z małżonków.
  • Przemoc seksualna – formy i przejawy: wszelkie działania o charakterze seksualnym, które są niechciane i naruszają godność osobistą.
  • Trauma – następstwa gwałtu na psychikę i ciało: zaburzenia emocjonalne, lękowe, depresyjne, zespół stresu pourazowego (PTSD).
  • Obdukcja – badanie lekarskie po gwałcie: ma na celu zebranie dowodów i ustalenie obrażeń.
  • Tabletka „po” – antykoncepcja awaryjna: stosowana w celu zapobieżenia ciąży po niezabezpieczonym stosunku.

Dbamy o rzetelność naszych treści. Niżej zamieszczamy publikacje, które były podstawą do stworzenia tego artykułu:

  • „Women’s experiences of marital rape and sexual violence within …”PMC
  • „Prevalence, determinants and coercive strategies relating to marital …”PMC
  • „Marital rape and its impact on the mental health of women in India”PubMed (2022).

Zachęcamy również do zapoznania się z naszą Polityki Publikacji

Informacja: Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje profesjonalnej konsultacji psychologicznej, prawnej lub medycznej. W przypadku doświadczenia przemocy, zalecamy skontaktowanie się z odpowiednimi specjalistami.

Renata Malinowska
Specjalistka ds. wsparcia rodziców i rozwoju dzieci

Nazywam się Renata Malinowska i od lat z pasją tworzę treści dla rodziców na ABC Mamy. Jako doświadczona redaktorka, moją misją jest dostarczanie rzetelnych, przydatnych i inspirujących porad, które pomagają mamom i tatom w codziennych wyzwaniach wychowawczych.

0
Would love your thoughts, please comment.x