Zanim brzuszek urośnie i zacznie się niepokój… Czyli, co możemy robić już teraz?
Budowanie silnej więzi to fundament! Wiecie, czasami, czekając na maleństwo, tak bardzo skupiamy się na wyprawce i imieniu, że zapominamy o tym, co najważniejsze – o relacji. Otwarta komunikacja to nie tylko rozmowa o pogodzie. To szczere dzielenie się swoimi uczuciami, marzeniami i obawami. Jak często pytasz swoje dziecko (nawet to jeszcze w brzuszku!), co u niego słychać? Jakie ma marzenia? Czy śni mu się już, jak będzie ganiać po parku z pieskiem? Pamiętaj, że rozmowa to nie tylko mówienie, ale przede wszystkim słuchanie. A co, jeśli nie słyszymy odpowiedzi? Mówmy i tak! Nasz głos, nasze ciepło, to wszystko dociera do maleństwa.
Wasze wartości są jak kompas dla dziecka. Zastanów się, co jest dla Ciebie najważniejsze i w jaki sposób chcesz to przekazać swojemu dziecku. Czy to szacunek dla innych, uczciwość, odwaga? Pokaż, jak te wartości przejawiają się w Twoim życiu. Dla mnie, na przykład, ważne jest, żeby Lena (moja córka) wiedziała, że zawsze może liczyć na moją pomoc, ale też, że musi być odpowiedzialna za swoje czyny. Pamiętam, jak kiedyś… no dobra, może ta historia poczeka na inną okazję, żeby nie przedłużać! 😉
Edukacja o bezpieczeństwie? Nigdy za wcześnie! Już od najmłodszych lat ucz dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa. Nie chodzi o straszenie, ale o uświadomienie. Pamiętam, jak uczyłam Lenę przechodzić przez ulicę. Miała wtedy chyba trzy latka i traktowała to jak zabawę. „Prawo, lewo, jeszcze raz prawo!” – powtarzałyśmy razem, aż w końcu zrozumiała, że to bardzo ważne. Pomyślcie o tym jak o szczepionce – im wcześniej, tym lepiej.
Kiedy już słyszymy pierwsze „Mamo” i widzimy pierwsze zadrapane kolano… Jak rozmawiać?
Rozmowa to nie wykład! Zamiast moralizować, spróbuj zrozumieć motywacje dziecka. Dlaczego zrobiło coś ryzykownego? Co chciało osiągnąć? Może Stasiek chciał tylko zaimponować nowej koleżance na placu zabaw, wdrapując się na najwyższą zjeżdżalnię? Zamiast krzyczeć, zapytaj: „Co czułeś, kiedy to robiłeś?” To otworzy mu usta i pomoże zrozumieć jego własne emocje.
Empatia to klucz do serca! Pokaż, że rozumiesz jego uczucia. Nawet jeśli uważasz, że jego zachowanie było, delikatnie mówiąc, nieroztropne, spróbuj spojrzeć na świat jego oczami. „Rozumiem, że chciałeś zaimponować kolegom, ale…” – to zdanie magicznie łagodzi napięcie. Uważaj, że dla niego to mogła być naprawdę ważna chwila. Warto w tym miejscu zadbać o rozwój umiejętności dziecka w tym zakresie, np. poprzez regularne ćwiczenia. Sprawdź porady i ćwiczenia, jak rozwijać empatię u dziecka, aby dowiedzieć się więcej.
Konsekwencje – realne, ale sprawiedliwe! Dzieci muszą wiedzieć, że za ryzykowne zachowania ponoszą konsekwencje. Ważne, żeby były one adekwatne do sytuacji i miały charakter edukacyjny, a nie karzący. Jeśli Tymek wpadł do kałuży, bo biegał bez patrzenia, konsekwencją niech będzie pomoc w wycieraniu podłogi, a nie szlaban na bajki.
Dawanie dobrego przykładu? Zawsze w cenie! Miej na uwadze, że dzieci uczą się przez obserwację. Jeśli sama ryzykujesz, trudno będzie Ci przekonać dziecko, żeby tego nie robiło. Czy kiedykolwiek zastanawiałaś się, jak Twoje zachowanie wpływa na Twoje dziecko? Czy zawsze zapinasz pasy w samochodzie? Czy palisz papierosy? Czy jesz warzywa? 😉 To wszystko ma znaczenie!
Kiedy „dlaczego?” staje się pytaniem numer jeden… Czyli o tłumaczeniu świata.
Odpowiadaj na pytania, nawet te trudne. Nie unikaj rozmów o ryzyku, alkoholu, narkotykach czy seksie. Dzieci i tak dowiedzą się o tym od rówieśników lub z internetu. Lepiej, żeby usłyszały prawdę od Ciebie. To buduje zaufanie i daje im szansę na zadawanie pytań w bezpiecznym środowisku. Nie zapominaj, że to Ty jesteś ekspertem w ich życiu!
Buduj zaufanie – to inwestycja na przyszłość. Dziecko musi wiedzieć, że może Ci zaufać i porozmawiać o wszystkim. To bardzo ważne, szczególnie w okresie dojrzewania, kiedy pokus jest najwięcej. Czy Twój syn, Kuba, czuje, że może się do Ciebie zwrócić z każdym problemem? Jeśli nie, to zacznij budować tę relację już dziś. Jeśli jednak widzisz problem w komunikacji, warto zastanowić się, jak pomóc, gdy dziecko doświadcza przemocy psychicznej w szkole, co może dodatkowo utrudniać otwartą rozmowę.
Ucz asertywności – jak odmawiać? Naucz dziecko odmawiać, kiedy ktoś proponuje mu coś ryzykownego. To bardzo ważna umiejętność, która ochroni je przed niebezpiecznymi sytuacjami. „Nie, dziękuję, nie piję alkoholu” – proste, ale jakże ważne. Pamiętaj, że presja rówieśnicza potrafi być naprawdę silna!
Gdy internet staje się drugim domem… Czyli, jak chronić przed cyberzagrożeniami?
Bądź na bieżąco z nowymi technologiami. Dowiedz się, jakie aplikacje i gry są popularne wśród młodych ludzi. Z kim Twoje dziecko rozmawia online? Czy wiesz, co to jest TikTok? A Fortnite? Może czas to sprawdzić? Zrozumienie tego świata pomoże Ci lepiej chronić swoje dziecko przed zagrożeniami.
Ustal zasady korzystania z internetu. Określ, ile czasu dziecko może spędzać online, jakie strony może odwiedzać i z kim może się kontaktować. To nie jest ograniczanie wolności, tylko dbanie o bezpieczeństwo dzieci. Miej na uwadze, że internet to wspaniałe narzędzie, ale może być też bardzo niebezpieczne. Warto też dowiedzieć się, jak uchronić dziecko przed dezinformacją w sieci.
Ucz dziecko krytycznego myślenia. Pokaż, jak odróżniać prawdę od fałszu w internecie. Ucz, żeby nie wierzyło we wszystko, co przeczyta. Fake news, hejt, oszustwa – to tylko niektóre z zagrożeń, które czyhają w sieci.
Skąd czerpać wiedzę i siłę? Czyli, gdzie szukać wsparcia?
Poradnie psychologiczne – gdy potrzebujesz pomocy. Nie wstydź się szukać pomocy u specjalistów. Psycholog, pedagog, terapeuta – oni mogą Ci pomóc zrozumieć zachowanie Twojego dziecka i znaleźć skuteczne sposoby na radzenie sobie z problemami. Wiele rodziców czuje się zagubionych i bezradnych – pamiętaj, że nie musisz radzić sobie z tym sama.
Grupy wsparcia dla rodziców – razem raźniej. Spotkania z innymi rodzicami, którzy borykają się z podobnymi problemami, mogą być bardzo pomocne. Wymiana doświadczeń, wsparcie emocjonalne – to wszystko jest bardzo cenne. Dzielenie się swoimi troskami z innymi, którzy rozumieją, co przeżywasz, to naprawdę ogromne wsparcie.
Książki i artykuły o wychowaniu dziecka – bogate źródło wiedzy. Czytaj, edukuj się, rozwijaj swoje umiejętności wychowawcze. Dostęp do wiedzy jest dzisiaj bardzo łatwy. Miej na uwadze, że bycie rodzicem to ciągła nauka.
Informacja: Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje profesjonalnej konsultacji z lekarzem lub psychologiem.
