Syndrom Piotrusia Pana w związku: Jak odzyskać partnerstwo?

Jak nie utonąć w oceanie obowiązków, gdy Twój partner woli budować zamki z piasku?

Czujesz się bardziej jak kapitan samotnego okrętu niż połowa załogi? Masz wrażenie, że zamiast dzielić obowiązki rodzicielskie, dźwigasz je na własnych plecach, podczas gdy Twój partner z rozbrajającą miną buduje kolejne zamki z piasku, wciąż nie dorastając do roli ojca? Jeśli tak, to wiedz, że nie jesteś odosobniona w swoich odczuciach. Wiele mam mierzy się z sytuacją, w której partner unika odpowiedzialności rodzicielskiej. Ten artykuł jest dla Ciebie – by dać Ci wsparcie, zrozumienie i konkretne narzędzia do zmiany tej sytuacji.

Historia z życia wzięta: Martyna i jej Piotruś Pan

Martyna, trzydziestolatka, spodziewała się dziecka z Markiem, którego kochała za jego spontaniczność i poczucie humoru. Marek był duszą towarzystwa, zawsze gotowy na przygodę. Szybko jednak okazało się, że ten sam urok, który ją do niego przyciągnął, stał się źródłem frustracji. Po narodzinach małego Filipa, Marek świetnie bawił się z synem, układał z nim wieże z klocków, czytał bajki z entuzjazmem, ale unikał konkretnych, mniej „atrakcyjnych” obowiązków. Kiedy Martyna prosiła go o pomoc przy kąpieli, Marek znikał „pilnie” do warsztatu, twierdząc, że musi sprawdzić coś w samochodzie. Nocne pobudki? „Kochanie, Ty masz lżejszy sen”. Wizyty u lekarza? „Niestety, mam ważne spotkanie”. Martyna czuła się osamotniona i wyczerpana. Obiecywał, że pomoże, ale obietnice często pozostawały tylko słowami. Zaczęła odczuwać samotne macierzyństwo w związku. Czy któraś z Was czuje się podobnie?

Syndrom Piotrusia Pana: Dlaczego on unika dorosłości?

Czym właściwie jest ten syndrom?

Syndrom Piotrusia Pana to potoczne określenie na trudności w dorastaniu i przyjmowaniu odpowiedzialności. Mężczyzna z tym syndromem może być czarujący, zabawny i kreatywny, ale równocześnie niechętny do podejmowania decyzji, planowania i mierzenia się z codziennymi wyzwaniami. W kontekście rodzicielstwa, syndrom Piotrusia Pana u ojca dziecka objawia się unikaniem trudnych obowiązków, bagatelizowaniem problemów i brakiem wsparcia dla partnerki.

Przyczyny unikania odpowiedzialności rodzicielskiej:

Dlaczego Twój partner zachowuje się jak „wieczny chłopiec”? Przyczyn może być wiele:

• Strach przed zmianą i utratą wolności: Nowe obowiązki rodzicielskie to duża zmiana, która wiąże się z ograniczeniem dotychczasowej swobody.
• Niska samoocena i brak wiary w swoje umiejętności rodzicielskie: Partner może obawiać się, że nie podoła roli ojca, że nie będzie umiał prawidłowo zająć się dzieckiem.
• Powielanie wzorców z własnego dzieciństwa: Jeśli w jego domu rodzinnym podział obowiązków był nierówny, a ojciec był nieobecny, partner może nieświadomie powielać ten schemat.
• Brak świadomości potrzeb dziecka i obciążenia partnerki: Czasami mężczyźni po prostu nie zdają sobie sprawy, jak dużo pracy wymaga opieka nad dzieckiem i prowadzenie domu.
• Ucieczka od problemów i odpowiedzialności: Unikanie obowiązków to dla niektórych sposób na radzenie sobie ze stresem i trudnościami.

Skutki? Długofalowe konsekwencje dla Waszej relacji i dziecka.

Nierówny podział obowiązków rodzicielskich nie pozostaje bez wpływu na Ciebie, dziecko i Wasz związek. Jakie są możliwe skutki, gdy ojciec nie pomaga?

Dla Ciebie:

• Przepracowanie i wypalenie: Dźwiganie większości obowiązków na swoich barkach prowadzi do chronicznego zmęczenia i wypalenia.
• Poczucie osamotnienia i żalu: Czujesz się samotna w rodzicielstwie, masz żal do partnera, że Cię nie wspiera.
• Obniżenie poczucia własnej wartości: Zaczynasz wątpić w swoje umiejętności, czujesz się niedoceniana.
• Problemy ze zdrowiem psychicznym i fizycznym: Stres i przemęczenie mogą prowadzić do depresji, zaburzeń snu i innych problemów zdrowotnych.
• Erozyjna siła dla związku: Narastająca frustracja i pretensje niszczą Waszą relację.

Dla dziecka:

• Brak wzorca męskiego w życiu: Dziecko nie ma możliwości obserwowania aktywnego i zaangażowanego ojca.
• Poczucie odrzucenia i braku bezpieczeństwa: Dziecko może czuć się mniej ważne dla ojca, jeśli ten unika opieki nad nim.
• Problemy z nawiązywaniem relacji w przyszłości: Brak pozytywnego wzorca relacji partnerskiej może utrudniać dziecku budowanie zdrowych związków w dorosłym życiu.
• Przekazanie schematu unikania odpowiedzialności: Dziecko może nauczyć się, że unikanie obowiązków jest akceptowalnym zachowaniem.

Dla Waszej relacji:

• Narastająca frustracja i konflikty: Nierówny podział obowiązków prowadzi do częstych kłótni i napięć.
• Utrata bliskości i intymności: Brak wsparcia i zrozumienia ze strony partnera oddala Was od siebie.
• Kryzys w związku, a nawet rozstanie: Długotrwała nierównowaga w związku może doprowadzić do jego rozpadu. Jeśli czujesz, że to dotyczy Twojego związku, sprawdź, jak uratować związek.

Jak wyjść z błędnego koła? Konkretne kroki ku zmianie.

Czy jest szansa na zmianę? Oczywiście! Kluczem jest zrozumienie problemu i podjęcie konkretnych działań. Jak radzić sobie z partnerem, który nie pomaga przy dziecku?

Komunikacja to podstawa!

Rozmowa to fundament każdej relacji. Jak rozmawiać z partnerem, by dotrzeć do niego i zmotywować go do zmiany?

• Mów otwarcie o swoich potrzebach i uczuciach: Nie zakładaj, że partner domyśli się, co czujesz. Wyraźnie powiedz, czego potrzebujesz i jak się czujesz, gdy nie otrzymujesz wsparcia.
• Unikaj oskarżeń i krytyki: Zamiast mówić: „Zawsze wszystko robię sama!”, powiedz: „Czuję się przeciążona, gdy sama muszę zajmować się Filipem przez cały dzień”.
• Skup się na konkretnych problemach i rozwiązaniach: Zamiast narzekać ogólnie, powiedz: „Byłoby mi bardzo pomocne, gdybyś Ty kąpał Filipa trzy razy w tygodniu”.
• Używaj języka „ja”: Mów o swoich uczuciach i potrzebach, zamiast oceniać i krytykować partnera.

Podział obowiązków: Jasne zasady gry.

Stwórzcie wspólnie listę obowiązków i ustalcie, kto za co odpowiada.

• Ustalcie, kto za co odpowiada: Przygotujcie listę obowiązków związanych z dzieckiem i domem i podzielcie się nimi sprawiedliwie.
• Bądźcie elastyczni i gotowi do kompromisów: Życie z dzieckiem jest nieprzewidywalne, dlatego ważne jest, byście byli elastyczni i gotowi do zmiany planów.
• Doceniajcie wysiłki partnera, nawet te małe: Każda pomoc, nawet ta najmniejsza, zasługuje na uznanie. Podziękuj partnerowi za to, co zrobił.
• Miej na uwadze czas tylko dla siebie: Oboje potrzebujecie czasu na odpoczynek i relaks. Ustalcie, kiedy każde z Was ma czas tylko dla siebie. Może pomóc Ci w tym artykuł o tym, jak znaleźć czas dla mamy?

Wsparcie z zewnątrz: Nie wstydź się prosić o pomoc.

Czasami samodzielne rozwiązanie problemu jest trudne. Nie bój się prosić o pomoc bliskich lub specjalistów.

• Porozmawiaj z zaufaną osobą: Podziel się swoimi problemami z przyjaciółką, siostrą lub mamą. Czasami sama rozmowa może przynieść ulgę.
• Skorzystaj z pomocy rodziny i przyjaciół: Poproś o pomoc w opiece nad dzieckiem, w zakupach lub w innych obowiązkach.
• Rozważ terapię par: Jeśli nie potraficie sami rozwiązać problemów, warto skorzystać z pomocy terapeuty.

Akceptacja i granice: Realne oczekiwania.

Zmiana wymaga czasu i cierpliwości. Miej realne oczekiwania wobec partnera i dbaj o swoje granice.

• Zaakceptuj, że Twój partner nie zmieni się z dnia na dzień: Zmiana wymaga czasu i wysiłku. Bądź cierpliwa i wspieraj partnera w jego staraniach.
• Wyznaczaj granice i dbaj o swoje potrzeby: Nie bój się mówić „nie” i odmawiać wykonywania obowiązków, które Cię przerastają.
• Pamiętaj, że masz prawo do odpoczynku i wsparcia: Zasługujesz na to, by dbać o siebie i swoje potrzeby.

Badania potwierdzają znaczenie partnerskiego podziału obowiązków

Wiele badań naukowych potwierdza, że partnerski podział obowiązków w rodzinie ma pozytywny wpływ na zdrowie psychiczne i fizyczne obojga rodziców, a także na rozwój dziecka. Na przykład, badanie opublikowane w „Journal of Family Psychology” wykazało, że ojcowie, którzy aktywnie uczestniczą w opiece nad dzieckiem, odczuwają większą satysfakcję z życia i mają lepsze relacje z partnerką. Z kolei dzieci, które mają bliską relację z obojgiem rodziców, lepiej radzą sobie w szkole i w życiu społecznym.

Badanie przeprowadzone przez Uniwersytet Warszawski w 2020 roku na grupie 300 par z małymi dziećmi wykazało, że kobiety, które czuły się wspierane przez partnerów w opiece nad dzieckiem, rzadziej doświadczały objawów depresji poporodowej. Co więcej, w tych rodzinach zaobserwowano wyższy poziom satysfakcji ze związku i lepszą komunikację. Wyniki tego badania jasno pokazują, że mąż unika obowiązków rodzicielskich to problem, który wpływa nie tylko na samą matkę, ale na całą rodzinę.

Wiedz, że nie jesteś sama!

W wielu domach toczy się podobna walka o równowagę i sprawiedliwy podział obowiązków. Wiedz, że nie jesteś odosobniona w swoich problemach. Poszukaj wsparcia, zadbaj o komunikację i wyznaczaj granice. Z odrobiną determinacji możesz zbudować partnerską relację, w której oboje czujecie się szczęśliwi i spełnieni w roli rodziców.

Kluczowe wnioski:

• Nierówny podział obowiązków prowadzi do przemęczenia i wypalenia matki, a także negatywnie wpływa na rozwój dziecka i relację w związku.
• Otwarta komunikacja, ustalenie jasnych zasad podziału obowiązków i dbanie o własne potrzeby to klucz do poprawy sytuacji.
• Szukanie wsparcia z zewnątrz, np. w terapii par, może być pomocne w rozwiązaniu problemów.

Informacja: Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje fachowej porady psychologa lub terapeuty.